Iris is een van onze sprekers tijdens Het Vétste Event voor Praktijkmanagement. We spraken haar ter voorbereiding over het thema ‘Teamdynamiek, de onderstroom van samenwerken’. Al snel werd duidelijk waar volgens haar de sleutel ligt.
“De onderstroom bepaalt uiteindelijk hoeveel vertrouwen er in een team aanwezig is”, vertelt ze. “Juist in een tijd waarin werk steeds sneller en complexer wordt, zijn sterke onderlinge relaties belangrijker dan ooit. Een goed team fungeert als een vangnet. Collega’s vangen elkaar op, ondersteunen elkaar en worden daardoor sterker. Als dat aanwezig is, dan kan het team op topniveau functioneren.”
Toch gaat dat niet altijd vanzelf. Generatieverschillen kunnen voor frictie zorgen. Jongere medewerkers kijken vaak anders naar werk, communicatie of ontwikkeling dan hun oudere collega’s. Maar volgens Iris ontstaat spanning vooral door onbegrip en aannames. “Zodra we elkaar reduceren tot stereotypen, stoppen we met nieuwsgierig zijn.”
En daar ligt volgens haar precies de uitdaging. Want verschillen hoeven niet opgelost te worden. Ze mogen bestaan. Sterker nog: verschillende perspectieven maken teams juist sterker.
Voor praktijkmanagers ligt daar een belangrijke opdracht. In veel dierenartsenpraktijken werken meerdere generaties intensief samen. Dat vraagt om gesprekken over verwachtingen, werkdruk, flexibiliteit en de vraag: hoe willen we het samen doen? Welke ongeschreven regels zijn nog waardevol en welke mogen worden vernieuwd? Binnen de hectiek van een dierenartsenpraktijk moet daar wel de ruimte voor gecreëerd worden.
Een mooi voorbeeld dat Iris noemt, is ‘mutual mentorship’. Daarbij wordt een nieuwe collega gekoppeld aan een ervaren collega, waarbij ze bewust van elkaar leren. De een brengt vakkennis en ervaring mee, de ander nieuwe inzichten op het gebied van technologie, digitalisering of AI. Door open te staan voor elkaars inzichten, ervaringen en adviezen ontstaat er synergie. Wederzijds leren in plaats van eenrichtingsverkeer, wat traditioneel vaak het geval is.
De belangrijkste tip van Iris is verrassend eenvoudig: blijf nieuwsgierig. “De verschillen tussen generaties zijn vooral gebaseerd op aannames. En op dat moment stoppen de gesprekken. Terwijl daar juist het gesprek zou moeten beginnen’” aldus Iris.
“Waar het oordeel begint, begint de vraag. Als iemand iets anders ziet dan jij, vraag dan: vertel eens, hoe kijk jij hiernaar? Die open houding creëert begrip, verbinding en uiteindelijk betere samenwerking.”
Wat ons vooral bijblijft uit dit gesprek, is de overtuiging waarmee Iris spreekt over de kracht van verschillende generaties. Vanuit haar eigen praktijk ervaart ze dagelijks hoeveel energie er ontstaat wanneer mensen met verschillende perspectieven elkaar echt ontmoeten.
En dat is precies wat zij deelnemers aan Het Vétste Event hoopt mee te geven: generatieverschillen zijn geen obstakel, maar een bron van wijsheid, vernieuwing en werkplezier.
Want uiteindelijk wil elke generatie binnen de dierenartsenpraktijk hetzelfde: betekenisvol werk doen, zich gewaardeerd voelen en onderdeel zijn van een team waarin mensen elkaar versterken.
